Discusdenervatie

Wat is een discusdenervatie?
Een discusdenervatie is een behandeling waarbij er een gedeeltelijke - maar langer durende onderbreking -  plaatsvindt van de pijngeleiding vanuit de buitenste ring van de tussenwervelschijf uit de hals- en / of lendenwervelkolom.  

Indicatie
Pijn vanuit de tussenwervelschijf ontstaat door een beschadiging van de buitenste ring van deze kraakbenige structuur. Deze ontstaat meestal door een plotselinge en overmatige draaiing van nek of rug. Soms is het overmatige en langdurige verkeerde belasting waardoor een tussenwervelschijf wordt beschadigd. Het kraakbeen scheurt en net zoals bij beschadiging van een meniscus in de knie, is er geen of slechts een beperkte genezingsmogelijkheid. Hierdoor kan geleidelijk pijn in nek en rug optreden. Bij beschadiging in de nek straalt deze pijn straalt meestal uit naar schouders, armen en soms in handen en vingers. Zit het letsel in de lendenwervelkolom dan kan er uitstraling naar of pijn in heupen en benen tot in of onder de voeten optreden. De pijn wordt meestal als brandend en tintelend wordt ervaren. Deze pijn veroorzaakt tevens een verminderde spier- en zenuwdoorbloeding. Hierdoor ontstaan spier en zenuwpijnen in de armen of benen en kan soms het gevoel in vingers en tenen afnemen.  

Behandeling 
De behandeling vindt plaats op de Pijnpolikliniek. U ligt daarbij op een behandeltafel. U mag u laten vergezellen door één begeleider. Bij de discusdenervatie wordt er een naald in de voorzijde van de tussenwervelschijf gebracht. De zenuwvezels die uit de tussenwervelschijf komen, worden aan de buitenzijde geblokkeerd. Daar bevindt zich de kern van het autonome zenuwstelsel die verantwoordelijk is voor de regulatie van de doorbloeding. De daarachter uittredende zenuw spant de spieren aan en zorgt voor het gevoel naar de huid. In de zenuwvezels uit de discus die naar deze kern en naar de segmentale zenuw lopen in de Ramus Communicans Griseus, worden uiteindelijk de pijngeleide vezels uitgeschakeld.Bij de nek gaat dat in rugligging en komt de naald meestal van de rechter zijkant. Dit heeft te maken met de ligging van de slokdarm, meestal links in de hals. Bij de rug gebeurt dat in buikligging en komt de naald vanuit de zij-achterkant van de rug bij de voorkant van de tussenwervelschijf terecht.

De naald wordt op de juiste plaats gebracht onder controle van röntgendoorlichting). Tijdens deze handelingen wordt het gebied net buiten de tussenwervelschijf met een plaatselijk verdovingsmiddel (Lidocaïne) verdoofd. Vervolgens komt er een hoogfrequent geluid uit de punt van de naald en deze verwarmt gedurende 6 (nek) en 12-14 (rug) minuten (net zoals de magnetron) het omliggende weefsel tot een temperatuur van 90° C. Door deze verwarming worden de pijnzenuwvezels steeds minder actief.  

Voorbereiding
Het is niet verstandig om na de ingreep direct zelf naar huis te rijden. Regelt u daarom van tevoren vervoer naar huis.

Beloop
Na deze behandeling duurt het vaak 3 - 4 maanden voordat de pijn in uw arm/been en later uw nek/rug gaat verminderen. Afhankelijk van het feit of de behandelde discus de enige structuur is die pijn veroorzaakt, bepaalt dit hoe groot het succes van deze blokkade is. Als de discus als enige pijn veroorzaakt, zal het grootste deel van de pijn verdwijnen; zijn er nog andere factoren die pijn oproepen dan gaat alleen de door de discus veroorzaakte pijn verdwijnen.Ook bij deze therapie geldt dat, omdat de pijnzenuwen na de blokkade een soort brandwond vertonen, er een periode met napijn kan optreden. Deze napijn is eigenlijk niet zo goed te behandelen; de bijwerkingen van pijnstillers zijn vaak erger dan de gunstige effecten van deze middelen. De ervaring is dat meer napijn over het algemeen betekent dat er een gunstig effect van de therapie is te verwachten!

Risico's
De belangrijkste complicaties zijn bloeduitstortingen in het gebied waar geprikt wordt. Daarom moeten alle bloedverdunners een periode van 3 - 5 dagen voor de behandeling gestopt worden!

Een andere belangrijke complicatie is infectie in de buurt van de tussenwervelschijf. Het is altijd mogelijk dat, ondanks maximale hygiënische omstandigheden, er bacteriën vanuit de huid met de naald mee naar binnen gaan. Wanneer u één tot twee weken na de behandeling een steeds stijvere nek of rug krijgt en koorts heeft, is een dergelijke infectie mogelijk aanwezig. Behandeling met antibiotica is soms noodzakelijk.  Gelukkig is dit een zeer zelden voorkomende complicatie.

Tot slot
Indien u vragen heeft over deze behandeling, neemt u dan contact op met de Pijnpolikliniek via telefoonnummer 070 - 312 40 60 (op werkdagen van 08.00 - 15.00 uur).

Uitgave: augustus 2010/149